دانشگاه محقق اردبیلی رهبری آموزشی کاربردی 2717-4484 6 3 2025 09 23 Antecedents and consequences of collaborative curriculum planning in schools: identification and prioritization with fuzzy Delphi approach پیشایند ها و پسایندهای برنامه ریزی درسی مشارکتی در مدارس: شناسایی و اولویت بندی با رویکرد دلفی فازی 1 14 3327 10.22098/ael.2024.15387.1444 FA حسین بقایی استادیار گروه برنامه ریزی درسی ،واحد مرند ،دانشگاه آزاد اسلامی ،مرند،ایران سیما اکبری دانشجوی دکتری تخصصی رشته برنامه ریزی درسی واحد مرند ، دانشگاه آزاد اسلامی ،مرند؛ ایران. نسرین هادیلو دانشجوی دکتری تخصصی رشته برنامه ریزی درسی واحد مرند ، دانشگاه آزاد اسلامی ،مرند؛ ایران. Journal Article 2024 07 02 Background and Objective: The purpose of the present study was to identify and prioritize the antecedents and consequences of collaborative lesson planning in Urmia schools using the fuzzy Delphi method. Research Methodology: The present research was mixed and using a qualitative and quantitative combined method. The statistical population of the current research is secondary schools of Urmia city, from which 20 people were selected as a sample using the purposeful sampling method based on theoretical saturation. In the qualitative phase, semi-structured interviews were used to collect information. In the quantitative section, a Delphi questionnaire was used to collect information. Findings: The obtained results have shown that among the consequences of collaborative curriculum planning in schools, the development of teamwork skills, more motivation, motivation to continuous learning, social interaction, identification of talents, social support, acceleration of learning, diversity of views are the most important factors. are. Also, among the antecedents of collaborative curriculum planning, collective participation, attention to student-centeredness, collaborative decision-making, matching the curriculum with real life, attention to goal-based learning, more importance to learning processes, attention to individual differences, self-confidence in knowledge Students are also the most important consequences of this style of lesson planning in secondary schools of Urmia city. Conclusion: Based on the model of participatory curriculum planning, students' participation in school activities is not only limited to administrative matters, but they are also allowed to participate in policy making, decision making and legislation. مقدمه و هدف: هدف پژوهش حاضر شناسایی و اولویت بندی پیشایندها و پسایندهای برنامه ریزی درسی مشارکتی در مدارس ارومیه با استفاده از روش دلفی فازی صورت پذیرفت. روش‌شناسی پژوهش: پژوهش حاضر به‌صورت آمیخته و با استفاده از روش ترکیبی کیفی وکمی بود. پژوهش حاضر کاربردی و با استفاده از روش اکتشافی متوالی صورت گرفت. جامعه آماری تحقیق حاضر مدارس متوسطه شهرستان ارومیه می‌باشند که از این میان 20 نفر به‌عنوان نمونه و با استفاه از روش نمونه گیری هدفمند براساس اشباع نظری انتخاب شده بودند. در مرحله کیفی برای گردآوری اطلاعات از مصاحبه نیمه ساختاریافته استفاده شد. در بخش کمی نیز از پرسشنامه دلفی برای گرد آوری اطلاعات استفاده شد که پایایی و روایی ابزارها با استفاده از آزمون مجدد و روایی محتوا تایید شد. در ادامه با استفاده از روش دلفی فازی پیشایندها و پسایندهای برنامه ریزی درسی مشارکتی در مدارس اولویت بندی گردید. یافته‌ها: نتایج بدست آمده نشان داده است که از میان پسایندهای برنامه ریزی درسی مشارکتی در مدارس، توسعه مهارت‌های کار تیمی، انگیزه بیشتر، انگیزه به یادگیری مداوم، تعامل اجتماعی، شناسایی استعدادها، پشتیبانی اجتماعی، تسریع یادگیری، تنوع دیدگاه ها مهم ترین عوامل هستند. همچنین از میان پیشایندهای برنامه ریزی درسی مشارکتی، مشارکت جمعی، توجه به شاگردمحوری، تصمیم گیری مشارکتی، تطابق برنامه درسی با زندگی واقعی، توجه به عمکلرد مبتنی بر اهداف، اهمیت بیشتر به فرایندهای یادگیری، توجه به تفاوت های فردی، اعتماد به نفس دانش اموزان، نیز مهم ترین پیامدهای این سبک برنامه ریزی درسی در مدارس متوسطه شهرستان ارومیه می باشند. بحث و نتیجه‌گیری: بر اساس الگوی برنامه ریزی درسی مشارکتی، مشارکت دانش آموزان در فعالیت های مدرسه فقط به امور اداری محدود نمی‌شود، بلکه اجازه مشارکت در سیاست گذاری، تصمیم گیری و قانون گذاری را نیز دارند.

https://ael.uma.ac.ir/article_3327_ee6d84fcaac42906a036242dae2d1032.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی رهبری آموزشی کاربردی 2717-4484 6 3 2025 09 23 Designing a Model for Identifying Dark Leadership Personality in the Ministry of Education طراحی مدلی برای شناخت شخصیت تاریک رهبری در وزارت آموزش و پرورش 15 30 3972 10.22098/ael.2025.17830.1606 FA بهار هاشم پور دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد نایین، دانشگاه آزاد اسلامی، نایین، ایران علی رضا تقوائی استادیار، گروه روانشناسی، واحد نایین، دانشگاه آزاد اسلامی، نایین، ایران محمد فیضی استادیار، گروه مدیریت دولتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2025 07 14 Background and Objective: With the expansion of leadership studies, the role of dark personality traits such as narcissism, Machiavellianism, and subclinical psychopathy has become increasingly prominent in organizational management. This study aims to develop a model for identifying the dark personality traits of leadership within the Ministry of Education. Research Methodology: The research employs a qualitative methodology in terms of both data collection and execution, utilizing the thematic analysis approach to design the model. To assess the content validity of the model dimensions, CVR (Content Validity Ratio) and S-CVI (Scale Content Validity Index) indices were applied. The statistical population consisted of university professors and executive managers of the Ministry of Education, serving as a panel of experts. A snowball sampling method was used, and the process of interviewing 16 professionals led to the point where theoretical saturation was reached. Findings: The findings led to the identification of 14 main themes and 45 sub-themes, organized into six overarching thematic categories: Machiavellianism, characterized by the abuse of power and moral disengagement; Self-centeredness, manifested in narcissism and egocentrism; Psychopathy, reflected in emotional detachment and strategic cruelty; Harassment, involving sadism and vindictiveness; Systematic Paranoia, defined by deep distrust of others, a constant sense of threat, and a rigid control-based management style; and finally, Extreme Power Hunger, which includes tendencies toward absolute control, suppression of opposition, self-glorification, sanctification of leadership status, and a strong desire to retain power over time. Conclusion: The model’s consistency and credibility were verified during the evaluation phase, and practical recommendations were presented accordingly. مقدمه و هدف: با گسترش مطالعات رهبری، نقش ویژگی‌های تاریک شخصیت مانند خودشیفتگی، ماکیاولیسم و روان‌پریشی خفیف در مدیریت سازمانی بیش از پیش برجسته شده است. این تحقیق با هدف ارائه مدلی برای شناخت شخصیت تاریک رهبری در وزارت آموزش و پروش انجام شده است. روش‌شناسی پژوهش: به لحاظ روش اجرا و گردآوری داده‌ها، پژوهشی کیفی است، برای ساختن مدل از روش کیفی تحلیل تماتیک(تم) بهره گرفته شد. سپس جهت تعیین روایی ابعاد مدل از روایی محتوایی CVR و S-CVI استفاده گردید. جامعه آماری مطالعه پژوهش را اساتید دانشگاه و مدیران اجرایی وزارت آموزش و پروش کشور به‌عنوان پانل متخصصان(خبرگان) تشکیل داده است. نمونه‌گیری به صورت گلوله‌برفی بوده و از طریق مصاحبه با 16 نفر از خبرگان، اشباع نظری حاصل گردید. یافته‌ها: 45 مضمون پایه و 14 مضمون اصلی در قالب 6 دسته از مضامین فراگیر احصاء شد که عبارتند از: 1-ماکیاولیسم(سوء‌استفاده از قدرت و بی‌قیدی اخلاقی)، 2- خودمحوری(خودشیفتگی و خودخواهی)، 3-سایکوپات(روان‌پریشی و بی‌رحمی استراتژیک)، 4- دیگرآزاری(سادیسم و کینه‌توزی)، 5- بدبینی سیستماتیک (بی‌اعتمادی بنیادین به دیگران، ادراک تهدید دائمی و مدیریت مبتنی بر کنترل شدید) و 6- قدرت طلبی افراطی(کنترل مطلق و سرکوب مخالفان، تقدس‌سازی از خود و جایگاه رهبری و تمایل به حفظ قدرت طولانی‌مدت). نتیجه‌گیری: اعتبارسنجی مدل مستخرج انجام، روایی و پایایی مدل مستخرج مورد تائید قرار گرفت و پس از بحث و تفسیر و نیز مقایسه با پیشینه تحقیق پیشنهاداتی کاربردی ارائه شد.

https://ael.uma.ac.ir/article_3972_b6c656918ada7ef6efad016c5997d8af.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی رهبری آموزشی کاربردی 2717-4484 6 3 2025 09 23 Identifying the Core Components of an Ambidextrous University with a Balanced Approach between Exploitation and Exploration شناسایی مولفه‌های اصلی دانشگاه دوسوتوان با رویکرد موازنه بین بهره‌برداری و اکتشاف 31 55 4026 10.22098/ael.2025.18042.1619 FA پوریا سردشت دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران محمود ابوالقاسمی دانشیار دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران محمد قهرمانی دانشیار دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران فرنوش اعلامی استادیار دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Journal Article 2025 08 11 Background and Objective: This study aims to enhance strategic management in comprehensive universities in Iran by identifying the key components of an ambidextrous university model. This model strengthens dynamism, quality, and responsiveness to change through a balance between exploitation and exploration. research methodology: A qualitative research design was employed, focusing on comprehensive universities in Iran. Data were collected through purposive semi-structured interviews with experienced academic managers in education and research. Theoretical saturation was achieved after 14 interviews. Thematic analysis was used to interpret the data, and the findings were validated through triangulation with literature, acceptable test-retest reliability, and inter-coder agreement. Findings: Thematic analysis revealed six main themes (with 14 sub-themes) in the exploitation domain: university policies, academic structures, university-industry interaction, development of education and research, finance and budgeting, and academic culture. In the exploration domain, six main themes (with 12 sub-themes) were identified: education and assessment, futuristic structures and technologies, financial resources, innovative policies and culture, strategic management, and future-oriented research. Additionally, six strategic approaches for balancing exploitation and exploration were categorized under two main themes: (1) policy and evaluation, and (2) resources and structure. These results were synthesized into an exploratory model. Conclusion: The proposed ambidextrous university model integrates operational efficiency with forward-looking innovation, offering a strategic framework for transitioning to fifth-generation universities. By balancing exploitation and exploration, it facilitates strategic decision-making and enhances performance optimization in university management. مقدمه و هدف: دانشگاه‌ها در عصر حاضر جهت حفظ پویایی و پاسخ‌گویی به تحولات، نیازمند رویکردهایی نوین مانند دوسوتوانی سازمانی هستند که بر بهره‌برداری از ظرفیت‌های موجود و اکتشاف فرصت‌های نو تمرکز دارد. این پژوهش با هدف شناسایی مولفه‌های اصلی دانشگاه دوسوتوان با رویکرد توازن میان بهره‌برداری و اکتشاف، در راستای ارتقاء مدیریت راهبردی در دانشگاه‌های جامع انجام شده است. روش‌شناسی پژوهش: این پژوهش براساس هدف کاربردی و به علت تازگی موضوع با رویکرد کیفی و روش مطالعه موردی انجام شده است. موردِ مطالعه دانشگاه‌های جامع ایران بوده‌اند. جهت جمع‌آوری داده‌ها، به صورت هدفمند و با کمک تکنیک گلوله برفی با مدیران خبره آموزش و پژوهش دانشگاهی مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام گرفت که پس از 14 مصاحبه اشباع نظری حاصل شد. تحلیل مصاحبه‌ها با روش تحلیل مضمون انجام گرفت و تطبیق نتایج با یافته‌های کتابخانه‌ای، رواسازی و درصد پایایی بازآزمون و پایایی بین دو کدگذارِ قابل قبول بر اعتبار یافته‌ها صحه گذاشت. یافته‌ها: پس از تحلیل مضمون مصاحبه‌ها، در بخش بهره‌برداری 6 مضمون اصلی (14 مضمون فرعی) شامل سیاست‌های دانشگاهی، ساختارهای دانشگاهی، تعامل دانشگاه و صنعت، توسعه آموزش و پژوهش، مالی و بودجه، فرهنگ دانشگاهی و در بخش اکتشاف، 6 مضمون اصلی (12 مضمون فرعی) شامل نیازسنجی و آموزش، ساختار و فناوری آینده نگر، بودجه و منابع مالی، سیاست و فرهنگ نوآورانه، مدیریت استراتژیک، پژوهش و آینده‌پژوهی استخراج گردید. همچنین 6 راهبرد جهت موازنه بین بهره‌برداری و اکتشاف در دانشگاه در قالب 2 مضمون اصلی 1)سیاست و ارزیابی و2) منابع و ساختار، معین و نتایج در قالب مدلی اکتشافی ارائه گردید بحث و نتیجه‌گیری: مدل دوسوتوانی دانشگاهی این پژوهش، راهکاری راهبردی جهت تلفیق بهره‌برداری عملیاتی و نوآوری آینده‌نگر در مدیریت دانشگاه‌های جامع ایران است. این مدل با تأکید بر توازن بهره‌برداری–اکتشاف، مسیر توسعه در نسل پنجم دانشگاه‌ها و طراحی راهبردهای بلندمدت پاسخگو به تحولات محیطی را فراهم می‌سازد.

https://ael.uma.ac.ir/article_4026_a16b1df79d728a709690fbd5fe5d3d0e.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی رهبری آموزشی کاربردی 2717-4484 6 3 2025 09 23 Identifying the important and fundamental challenges of educational and school management in the horizon of 2025 شناسایی چالش‎های مهم و اساسی مدیریت آموزشی و آموزشگاهی در افق 1403 56 79 4126 10.22098/ael.2025.17018.1555 FA صلاح الدین ابراهیمی استادیار، گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران حسین خنیفر استاد، گروه مدیریت آموزشی، پردیس فارابی، دانشکدة مدیریت و حسابداری، دانشگاه تهران، قم، ایران Journal Article 2025 03 19 Background and Objective: A review of the current situation and activities of educational and school management in the country indicates that its responsibility is greater and its resources are more limited than before, and it is beset by numerous harms and problems. In this regard, the present study was conducted with the aim of identifying the fundamental challenges of educational and school management in 2025. research methodology: To conduct this research, a qualitative approach was used with two methods: phenomenology and Delphi. The research field was all experts, professors, and senior managers of education in the country. In the interview section, 17 people were selected using purposeful sampling and snowball technique, and 25 people were selected in the Delphi section. The research tool was a semi-structured interview. To analyze and interpret the information, open coding and axial coding methods and Delphi analysis were used. Findings: The results of the interview analysis showed that the basic challenges of educational and school management can be categorized into main categories (space, content and curriculum, teacher motivation, finance, school diversity, teacher recruitment and hiring methods, performance, lack of vision, human resources, human and organizational improvement and training), and each of these main categories also includes other subcategories. The results of the Delphi analysis showed that most experts were opposed to the challenge of virtual and digital education and this indicator was excluded from the analysis process. The basic challenges of educational and school management, in order of importance, are: 1- Content and curriculum, 2- Teacher motivation, 3- Performance, 4- Finance, 5- Lack of vision, 6- Space, 7- Human resources, 8- Organizational, 9- School diversity, 10- Teacher recruitment and hiring methods, and 11- Human resources improvement and training.. Conclusion: Striving for the effectiveness and efficiency of the educational system requires taking action to improve the situation of these challenges; developing long-term and short-term plans according to educational and organizational needs is one of the best solutions. قدمه و هدف: امروز در همه جای دنیا برای توسعه پایدار و پیشرفت جامعه از آموزش‎وپرورش شروع می‎کنند؛ و نقش "مدیریت و رهبری آموزشگاهی" در هزاره سوم در پیشبرد اهداف آموزش‎وپرورش اهمیت زیادی دارد. مروری بر وضعیت کنونی و فعالیت مدیریت آموزشی و آموزشگاهی در کشور، حکایت از آن دارد که، مسئولیت آن بیشتر و منابع آنها محدودتر از قبل است و آسیب‏ها و مشکلات متعددی دامنگیر آن است. در این راستا پژوهش حاضر با هدف شناسایی چالش‎های اساسی مدیریت آموزشی و آموزشگاهی در سال 1403 انجام شد. روش‌شناسی پژوهش: برای انجام این پژوهش از رویکرد کیفی با دو روش پدیدارشناسی و دلفی استفاده گردید. میدان پژوهش، کلیة خبرگان، اساتید و مدیران ارشد آموزش‎وپرورش کشور بود. در قسمت مصاحبه، از روش نمونه‌گیری هدفمند استفاده شد و با تکنیک گلوله‎برفی، 17 نفر در بخش مصاحبه و 25 نفر در قسمت دلفی انتخاب شدند. ابزار پژوهش مصاحبه نیمهساختاریافته بود. برای تحلیل و تفسیر اطلاعات، از روش کدگذاری باز و کدگذاری محوری و تحلیل دلفی استفاده شد. یافته‌ها: نتایج حاصل از تحلیل مصاحبه‎ها نشان داد که، چالش‎های اساسی مدیریت آموزشی و آموزشگاهی را می‌توان در مقوله‎های اصلی (فضا، محتوا و برنامه درسی، انگیزش معلمان، مالی، تنوع مدارس، شیوه‎های جذب و استخدام معلم، عملکرد، فقدان چشم‎انداز، نیروی انسانی، بهسازی و آموزش نیروی انسانی و سازمانی) دسته‌بندی کرد که، هریک از این مقولات اصلی نیز دربردارندة خرده‌مقولات دیگری نیز هستند. نتایج تحلیل دلفی نشان داد که، با چالش‎ آموزش مجازی و دیجیتال اکثر خبرگان مخالف بوده‎اند و این شاخص از فرایند تحلیل کنار گذاشته شد و چالش‎های اساسی مدیریت آموزشی‎وآموزشگاهی به ترتیب اهمیت عبارتند از: 1- محتوا و برنامه درسی، 2- انگیزش معلمان، 3- عملکرد، 4- مالی، 5- فقدان چشم‎انداز، 6- فضا، 7- نیروی انسانی، 8- سازمانی، 9- تنوع مدارس، 10- شیوه‎های جذب و استخدام معلم و 11- بهسازی و آموزش نیروی انسانی. بحث و نتیجه‌گیری: تلاش برای اثربخشی و کارآمدی نظام آموزشی با توجه تغییرات پیچیده اجتماعی و محیطی و لزوم برخورداری از آموزش‏وپرورش با کیفیت بالا یک ضرورت است و این مهم ایجاب می‎کند که در راستای بهبود وضعیت این چالش‎ها اقدام نمود؛ این امر نیازمند دریافت پاسخ‎های شایسته در سطوح سیاست‎گذاری، قانون‎گذاری، بودجه‎ریزی و مدیریتی کلان کشور، جهت رفع مشکلات و چالش‎های ذکر شده است؛ که، تدوین برنامه‌های بلندمدت و کوتاه‌مدت با توجه به نیازهای آموزشی و سازمانی یکی از بهترین راهکارهاست.

https://ael.uma.ac.ir/article_4126_d8538589887e6857bf49c25fafebf7ec.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی رهبری آموزشی کاربردی 2717-4484 6 3 2025 09 23 Identification and Validation of the "Smart Learning School" Model Based on the Integration of Human Learning and Technology in the Digital Age شناسایی و اعتباریابی الگوی "مدرسه یادگیرنده هوشمند" مبتنی بر تلفیق یادگیری انسانی و فناوری در عصر دیجیتال 80 107 4131 10.22098/ael.2025.17694.1595 FA فردین فروغی سوها سازمان آموزش و پرورش مریم عباسی آموزش و پرورش صابر وطن‌خواهی آموزش و پرورش فاطمه عاقل فرد آموزش و پرورش Journal Article 2025 06 22 Background and Objective: The aim of the present study was to identify and validate the "Smart Learning School" model based on the integration of human learning and technology in the digital age. research methodology: The present study was applied in terms of its objective and qualitative-quantitative in terms of its content. In the qualitative part, the grounded theory method was used, and in the quantitative part, the structural equation modeling method was used. Qualitative data obtained from the interview process using the Strauss and Corbin method in the form of open, axial, and selective codes, and quantitative data collected from a 71-item researcher-made questionnaire were analyzed in two descriptive and inferential parts. The statistical population in the qualitative part was 25 subject group leaders and outstanding teachers, and in the quantitative part, 1070 elementary school teachers in the first district of Ardabil in the academic year 1403-1404. In the qualitative part, purposive sampling method was used until theoretical saturation was achieved, and in the quantitative part, multi-stage cluster sampling method was used. Findings: In the qualitative part, 71 open codes, 17 axial codes, and 6 selected codes formed the final model of the smart learning school. And in the quantitative part, the results showed that the axial category is a key factor in the analysis of causal conditions with a path coefficient (B=0.628, T:18.044) and also strong and significant effects of strategies on other dimensions, especially in relation to intervening factors (B=0.328, T=7.968) and contextual conditions (B=0.527, T:10.630). These results emphasize the importance of strategies in shaping outcomes (B=0.510, T:13.427). Conclusion: This research shows the positive impact of combining human learning and technology on improving educational quality in the smart learning school model. مقدمه و هدف: هدف پژوهش حاضر شناسایی و اعتباریابی الگوی "مدرسه یادگیرنده هوشمند" مبتنی بر تلفیق یادگیری انسانی و فناوری در عصر دیجیتال بود. روش‌شناسی پژوهش: پژوهش حاضر، از منظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت محتوایی کیفی – کمی بود. در بخش کیفی از روش نظریه داده بنیاد، و در بخش کمی از روش مدل معادلات ساختاری استفاده شد. داده‌های کیفی به دست آماده از فرآیند مصاحبه با روش اشتراوس و کوربین در قالب کدهای باز، محوری و انتخابی، و داده‌های کمی گردآوری شده از پرسشنامه 71 گویه‌ای محقق ساخته، در دو بخش توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. جامعه آماری در بخش کیفی، 25 نفر از سرگروه‌های درسی و معلمان سرآمد و در بخش کمی 1070 نفر از معلمان شاغل دوره ابتدایی در سال تحصیلی 1404-1403 ناحیه یک اردبیل بودند. که در بخش کیفی و تا دستیابی به اشباع نظری از روش نمونه‌گیری هدفمند، و در بخش کمی نیز از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای استفاده شد. یافته‌ها: در بخش کیفی، 71 کد باز، 17 کد محوری و 6 کد انتخابی مدل نهایی مدرسه یادگیرنده هوشمند را تشکیل دادند. و در بخش کمی نیز نتایج نشان داد، مقوله محوری به‌ عنوان یک عامل کلیدی در تحلیل شرایط عِلّی با ضریب مسیر (628/0B=، 044/18T:) و همچنین تأثیرات قوی و معناداری از راهبردها بر سایر ابعاد، به ‌ویژه در ارتباط با عوامل مداخله‌گر (328/0B=، 968/7T= ) و شرایط زمینه‌ای (527/0B=، 630/10T:) وجود دارد. این نتایج تأکید بر اهمیت راهبردها در شکل‌دهی به پیامدها دارند (510/0B=، 427/13T:). بحث و نتیجه‌گیری: این پژوهش نشان‌دهنده تأثیر مثبت تلفیق یادگیری انسانی و فناوری بر بهبود کیفیت آموزشی در الگوی مدرسه یادگیرنده هوشمند است.

https://ael.uma.ac.ir/article_4131_efc8c269643bd59a545a10ad72d10326.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی رهبری آموزشی کاربردی 2717-4484 6 3 2025 09 23 Identifying the components of lean leadership in educational organizations: a synthesis study شناسایی مولفه های رهبری ناب در سازمان های آموزشی: مطالعه ای به روش فراترکیب 108 133 4132 10.22098/ael.2025.16726.1542 FA علی سیفی دانشجو دکتری رشته مدیریت آموزشی، گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه تهران محمد خسروی طناک دانشجوی دکتری برنامه‌ریزی درسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه بیرجند، ایران Journal Article 2025 02 09 Background and Objective: The present study was conducted with the aim of identifying the components of lean leadership in educational organizations. research methodology: The research method employed in this study was qualitative and of the "synthesis" type. Data collection was conducted through documentary methods by analyzing all scientific sources related to the topic of lean leadership and lean educational organizations within the time period of 2013-2025. In this regard, keywords related to the past two decades, including "lean leadership," "lean school," "lean university," "lean school leadership," and "lean university leadership" were examined in domestic scientific databases such as the Scientific Information Database (SID), as well as international databases including Google Scholar, Scopus, Emerald, Elsevier, ProQuest, and Springer. Findings: Through comprehensive analysis of 36 sources from 307 initial sources, 8 main components were identified and classified as lean leadership components in educational organizations: continuous improvement culture, vision and purpose, effective communication, coaching and empowerment, individual support, value stream (value creation and waste elimination), meritocracy, and learner-centeredness Conclusion: he results indicate that the 8 components derived from this meta-synthesis study can serve as a pattern for lean leadership in educational organizations aimed at improving educational quality. مقدمه و هدف: پزوهش حاضر با هدف شناسایی مولفه های رهبری ناب در سازمان های آموزشی انجام شده است. روش‌شناسی پژوهش: روش بکار گرفته شده در این پژوهش کیفی و از نوع «سنتزپژوهی» بوده است. گردآوری داده‌ها به شیوه‌ی اسنادی و با تحلیل تمامی منابع علمی مرتبط با موضوع رهبری ناب و سازمان‌های آموزشی ناب در بازه‌ی زمانی 1390 تا ۱۴۰۳ (داخلی) و 2013 تا ۲۰۲۴ (خارجی) صورت گرفت. در این راستا، کلیدواژه‌های مرتبط با دو دهه‌ی اخیر، از جمله «رهبری ناب»، «مدرسه ناب»، «دانشگاه ناب»، «رهبری مدرسه ناب» و «رهبری دانشگاه ناب» در پایگاه‌های علمی داخلی نظیر پایگاه اطلاعات علمی، اس.آی.دی و همچنین پایگاه‌های داده‌ی بین‌المللی مانند گوگل اسکولار، اسکوپوس، امرالد، الزویر، پروکوئست و اشپرینگر مورد بررسی قرار گرفتند. یافته‌ها: با بررسی کامل 34 منبع از 309 منبع اولیه، 8 مؤلفۀ اصلی؛ فرهنگ بهبود مستمر، چشم انداز و هدف، ارتباطات موثر، مربی گری و توانمندسازی، حمایت از افراد، جریان ارزش (ارزش آفرینی و حذف اتلاف)، شایسته سالاری و یادگیرنده محوری به عنوان مولفه های رهبری ناب در سازمان های آموزشی شناسایی و طبقه‌بندی شد بحث و نتیجه‌گیری: نتایج نشان می دهد که 8 مولفه حاصل از این مطالعه فراترکیب می تواند الگویی برای رهبری ناب در سازمان های اموزشی به منظور ارتقای کیفیت آموزش باشد.

https://ael.uma.ac.ir/article_4132_7437b40c9f18327a41589508e7f01a6d.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی رهبری آموزشی کاربردی 2717-4484 6 3 2025 09 23 Analyzing Elementary Science Curriculum Components with Artificial Intelligence (AI): A Synthesis Research Approach واکاوی مولفه‌های برنامه درسی علوم دوره ابتدایی با هوش مصنوعی (AI): رویکرد سنتزپژوهی 134 151 4129 10.22098/ael.2025.17848.1607 FA سهیلا قربانی دانشجوی دکتری مطالعات برنامه درسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران مصطفی قادری دانشیار گروه برنامه‌ریزی درسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. محبوبه خسروی دانشیار گروه برنامه‌ریزی درسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران 0000-0002-5709-6213 لطیفه پورمحمد باقر اصفهانی استادیار، گروه رایانه، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران Journal Article 2025 07 15 Background and Objective: The use of artificial intelligence (AI) in curriculum development is a transformative approach, so the aim of this research was to explore the components of the elementary science curriculum with artificial intelligence. Research methodology: The method of this qualitative research was a synthesis research approach that was implemented in the community of reputable national and international journals from 2010 to 2025, and 76 articles were examined as a sample, and finally 31 articles were analyzed according to the coding method using Maxqda software. Findings: The research findings, in accordance with the synthesis study, showed that the components of the elementary science curriculum with artificial intelligence have 5 overarching themes and 10 main themes, which include technological factors (with the dimensions of artificial intelligence tools for science education and augmented reality and virtual reality in science education), content factors (with the dimensions of updating and flexibility of course content and integrating artificial intelligence concepts in science education), pedagogical methodological factors (with the dimensions of personalized learning and project-based learning), human factors (with the dimensions of teacher skills and student skills), and infrastructure and management factors (with the dimensions of access to digital infrastructure and educational policy and planning). Conclusion: The findings of this research are completely new in the country. It can be said that the future of science education will be a combination of human creativity and the computational power of artificial intelligence to cultivate a generation of curious, critical, and capable students. مقدمه و هدف: استفاده از هوش مصنوعی (AI) در توسعه برنامه درسی، یک رویکرد تحول‌آفرین است به این جهت هدف تحقیق واکاوی مولفههای برنامه درسی علوم دوره ابتدایی با هوش مصنوعی بوده است. روش‌شناسی پژوهش: روش این پژوهش کیفی با رویکرد سنتزپژوهی بوده است که در جامعه مجلات معتبر ملی و بینالمللی از سال 2010 تا 2025 اجرا شد و تعداد 76 مقاله به عنوان نمونه مورد بررسی قرار گرفت که در نهایت 31 مقاله با توجه به روش کدگذاری با استفاده از نرم افزار Maxqda مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته‌ها: یافتههای تحقیق مطابق با مطالعه سنتزپژوهی نشان داد که مولفههای برنامه درسی علوم دوره ابتدایی با هوش مصنوعی دارای 5 مضمون فراگیر و 10 مضمون اصلی که مضامین فراگیر شامل عوامل فناورانه (با ابعاد ابزارهای هوش مصنوعی برای آموزش علوم و واقعیت افزوده و واقعیت مجازی در آموزش علوم)، عوامل محتوایی (با ابعاد به روزرسانی و انعطافپذیری محتوای درسی و تلفیق مفاهیم هوش مصنوعی در آموزش علوم)، عوامل روششناختی پداگوژیک (با ابعاد یادگیری شخصیسازی شده و یادگیری مبتنی بر پروژه)، عوامل انسانی (با ابعاد مهارتهای معلمان و مهارتهای دانشآموزان) و عوامل زیرساختی و مدیریتی (با ابعاد دسترسی به زیرساختهای دیجیتال و سیاستگذاری و برنامهریزی آموزشی) است بوده است. بحث و نتیجه‌گیری: یافتههای این پژوهش در کشور کاملاً جدید است. و میتوان گفت آینده آموزش درس علوم ترکیبی از خلاقیت انسانی و قدرت محاسباتی هوش مصنوعی برای پرورش نسلی از دانش‌آموزان کنجکاو، منتقد و توانمند خواهد بود.

https://ael.uma.ac.ir/article_4129_c1a36d58af41fd6c6455cb99b3fbb921.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی رهبری آموزشی کاربردی 2717-4484 6 3 2025 09 23 Modeling the effect of educational leadership on teachers' self-leadership with the mediation of professional development مدل‌سازی تاثیر رهبری آموزشی بر خودرهبری معلمان با میانجی‌گری توسعه حرفه‌ای 152 170 1999 10.22098/ael.2023.11517.1159 FA علی خالق خواه دانشیار فلسفه تعلیم و تربیت، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، ایران 0000-0001-9651-1320 افشین عابدی نیا دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، ایران شهلا جان احمدی دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی اردبیل، ایران Journal Article 2022 09 13 This research was conducted with the purpose of modeling the effect of educational leadership through professional development on teachers' self-leadership in a quantitative way. The research method is descriptive correlation type based on structural equation model and its statistical population was formed by all the teachers of public and non-governmental girls' and boys' primary schools in Talash city, numbering 763 people, based on Morgan's table, a sample of 257 people A stratified random selection was made. In order to collect data, three standard questionnaires were used, educational leadership by Hallinger & Wang (2015), professional development by Godali (2016) and self-leadership by Houghton & Neck (2002), whose reliability using Cronbach's alpha method was 0.85 and 87. 0 and 0.91 were calculated. Analysis of research data was done using structural equation modeling method and Spss and Lisrel software. The findings showed that the assumed causal model has a good fit and can be generalized to the research community. The direct effect of educational leadership on teachers' self-leadership (0.58) and on professional development (0.93) is positive and significant. Also, the direct effect of professional development on teachers' self-leadership strategies (0.53) is positive and significant. The indirect effect of educational leadership with the mediation of professional development on teachers' self-leadership (0.49) is positive and significant. Therefore, it can be concluded that educational leadership, along with the mediator role of professional development, has an effective role in teachers' self-leadership. Therefore, administrators can lead teachers to self-leadership by using appropriate educational leadership and professional development. این پژوهش با هدف مدل‌سازی تاثیر رهبری آموزشی از طریق توسعه حرفه‌ای بر خودرهبری معلمان به شیوه کمی انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی مبتنی بر مدل معادلات ساختاری می‌باشد و جامعه آماری آن را کلیه معلمان مدارس دخترانه و پسرانهِ دولتی و غیردولتی دوره ابتدایی شهر تالش به تعداد 763 نفر تشکیل دادند که بر مبنای جدول مورگان، نمونه‌ای به حجم 257 نفر به روش تصادفی طبقه‌ای انتخاب شد. جهت گردآوری داده‌ها از سه پرسشنامه استاندارد، رهبری آموزشی Hallinger & Wang (2015)، توسعه حرفه‌ای Godali (2016) و خودرهبری Houghton & Neck (2002) استفاده گردید که پایایی آن‌ها با استفاده از روش الفای کرونباخ به ترتیب 85/0، 87/0 و 91/0 محاسبه گردید و روایی پرسشنامه‌ها از طریق تحلیل عاملی تاییدی تعیین گردید. تجزیه و تحلیل داده‌های پژوهش با استفاده از روش مدل‌سازی معادلات ساختاری و نرم‌افزارهای Spss و Lisrel انجام شد. یافته‌ها نشان داد که مدل علّی مفروض از برازش مناسبی برخودار بوده و قابل تعمیم به جامعه پژوهش است. اثر مستقیم رهبری آموزشی بر خودرهبری معلمان (58/0) و بر توسعه حرفه‌ای (93/0) مثبت و معنادار است. همچنین اثر مستقیم توسعه حرفه‌ای بر راهبردهای خودرهبری معلمان (53/0) مثبت و معنادار است. اثر غیرمستقیم رهبری آموزشی با میانجی‌گری توسعه حرفه‌ای بر خودرهبری معلمان (49/0) مثبت و معنادار است. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که رهبری آموزشی به همراه نقش میانجی توسعه حرفه‌ای، دارای نقش موثری در خودرهبری معلمان می‌باشد. لذا مدیران می‌توانند با استفاده از رهبری آموزشی مناسب و توسعه حرفه‌ای، معلمان را به سمت خودرهبری سوق دهند.

https://ael.uma.ac.ir/article_1999_79ceafe156b5ee75145634e948406702.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی رهبری آموزشی کاربردی 2717-4484 6 3 2025 09 23 Designing a creative digital learning environment using artificial intelligence and its effect on digital competence of Tehran's primary teachers طراحی محیط یادگیری دیجیتال خلاق با استفاده از هوش مصنوعی و تاثیر آن بر شایستگی دیجیتال معلمان دوره ابتدایی شهر تهران 171 189 4127 10.22098/ael.2025.17336.1571 FA فائزه راستگو گروه تکنولوژی آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران حمیید رضا مقامی دانشیار گروه تکنولوژی آموزشی اسماعیل زارعی زوارکی گروه تکنولوژی آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران Journal Article 2025 04 29 Background and Objective: In the era of digital transformation, enhancing teachers’ digital competence has become a necessity for modern education. The integration of educational creativity with intelligent tools serves as an effective strategy for teachers' professional development. research methodology: This study aimed to design and examine the effectiveness of a creative digital learning environment based on artificial intelligence in enhancing the digital competence of primary school teachers in Tehran. The research was applied in nature and followed a quasi-experimental method with a pre-test–post-test control group design. The statistical population included primary school teachers in Tehran during the 2024–2025 academic year. A total of 30 participants were selected through convenience sampling, with 15 randomly assigned to each of the experimental and control groups. Data collection was conducted using the European Union's standardized Digital Competence Framework for Educators (DigCompEdu). The intervention included the design and implementation of a 10-session training course using the Nearpod platform, supported by interactive and creative digital tools and artificial intelligence. Findings: Findings indicated that the designed learning environment significantly improved the overall digital competence of the experimental group compared to the control group. Statistical analyses confirmed a positive effect of the intervention on five out of six components of digital competence, with the exception of the "facilitating learners' digital competence" component, which showed no significant difference. Conclusion: The results suggest that well-designed and implemented creative digital learning environments can play an effective role in the technological and professional empowerment of teachers. Intelligent use of technology and AI can lead to increased creativity, self-efficacy, and instructional quality in the digital age. مقدمه و هدف: در عصر تحولات دیجیتال، ارتقای شایستگی‌های دیجیتال معلمان به‌عنوان یکی از ضرورت‌های آموزش نوین مطرح است. محیط‌های یادگیری خلاق با بهره‌گیری از فناوری و هوش مصنوعی، بستری مناسب برای پرورش این شایستگی‌ها فراهم می‌سازند. ادغام خلاقیت آموزشی با ابزارهای هوشمند، راهکاری مؤثر برای توسعه حرفه‌ای معلمان به شمار می‌رود. هدف پژوهش حاضر، طراحی و بررسی اثربخشی یک محیط یادگیری دیجیتال خلاق مبتنی بر هوش مصنوعی بر ارتقای شایستگی‌های دیجیتال معلمان ابتدایی شهر تهران است. روش‌شناسی پژوهش: پژوهش از نوع کاربردی و با روش شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل معلمان ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود و نمونه‌ شامل ۳۰ نفر به روش در دسترس انتخاب شد و 15 نفر به روش تصادفی در هریک از گروه‌های کنترل و آزمایش قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه استاندارد شایستگی دیجیتال معلمان اتحادیه اروپا بود. مداخله شامل طراحی و اجرای یک دوره آموزشی ۱۰ جلسه‌ای در محیط پلتفرم Nearpod با بهره‌گیری از ابزارها و روش‌های تعاملی و خلاقانه دیجیتال و پشتیبانی هوش مصنوعی بود. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد استفاده از محیط یادگیری طراحی‌شده، به‌طور معناداری موجب ارتقای کلی شایستگی دیجیتال معلمان گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد. تحلیل‌های آماری مؤید اثر مثبت مداخله بر پنج مؤلفه از شش مؤلفه شایستگی دیجیتال بود؛ اما تفاوت در مؤلفه «تسهیل شایستگی دیجیتال فراگیران» معنادار نبود. بحث و نتیجه‌گیری: نتیجه‌ این پژوهش بیان می‌کند که محیط‌های یادگیری دیجیتال خلاق، اگر به‌درستی طراحی و اجرا شوند، می‌توانند نقش مؤثری در توانمندسازی فناورانه و حرفه‌ای معلمان ایفا کنند. استفاده هوشمندانه از فناوری و هوش مصنوعی می‌تواند به افزایش خلاقیت، خودکارآمدی و کیفیت آموزش در عصر دیجیتال منجر شود.

https://ael.uma.ac.ir/article_4127_6429de57fbdd4b2a3d61ef517ae379bb.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی رهبری آموزشی کاربردی 2717-4484 6 3 2025 09 23 Structural Equation Model Of Predicting Work Engagement Based on Servant Leadership Style with the Mediating Role of Meaningful Work مدل معادلات ساختاری پیش بینی درگیری شغلی براساس سبک رهبری خدمتگزار با میانجی گری کار معنادار 190 213 4125 10.22098/ael.2025.16988.1554 FA حنانه بهشتی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران فیروز محمودی ایران، تبریز، دانشگاه تبریز، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، گروه علوم تربیتی، استاد تمام مطالعات برنامه درسی Journal Article 2025 03 14 Background and Objective: This study investigates the impact of servant leadership style on the job engagement of primary school teachers in Bostanabad County. Work engagement constitutes a key dimension of educational performance, and its examination in relation to leadership styles and meaningful work experiences provides a foundation for deeper insight into professional relationships within school environments. Research Methodology: This applied, quantitative, and correlational study—based on the structural equation modeling approach—was conducted among 380 primary school teachers in Bostanabad County during the 1403–1404 academic year. A sample of 198 teachers was selected through a simple random sampling method. Data were collected using the questionnaire developed by Sudibjo and Riantini (2024), and analyzed with SPSS 26 and PLS 3.2.8 software. Findings: The results indicate that servant leadership positively influences the perceived meaningfulness of work (β = 0.337, p = 0.0001), which, in turn, positively impacts work engagement (β = 0.688, p = 0.0001). Additionally, servant leadership directly affects work engagement (β = 0.118, p = 0.014). The mediation analysis shows that servant leadership indirectly influences work engagement through meaningful work (β = 0.232, p = 0.0001). Conclusion: Based on these findings, it is recommended that school principals adopt a servant leadership approach to create a supportive and participatory environment, enhancing the meaningfulness of work and ultimately improving teachers' work engagement and educational quality. مقدمه و هدف: این پژوهش به بررسی تأثیر سبک رهبری خدمتگزار بر درگیری شغلی معلمان ابتدایی شهرستان بستان آباد پرداخته است. درگیری شغلی از ابعاد مهم عملکرد آموزشی است که مطالعه آن در ارتباط با سبک‌های رهبری و تجربه معناداری کار، زمینه‌ساز فهم دقیق‌تر روابط حرفه‌ای در محیط مدرسه خواهد بود. روش‌شناسی پژوهش: پژوهش حاضر از نوع کاربردی، کمی و توصیفی همبستگی (مدل معادلات ساختاری) است. جامعه آماری شامل 380 معلم مقطع ابتدایی شهرستان بستان آباد در سال تحصیلی 1404-1403 بود. حجم نمونه آماری 198 نفر بود که با روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه مطالعه سودیبجو و ریانتینی (2024) گردآوری و با کمک نرم‌افزارهای SPSS 26 و PLS 3.2.8 تجزیه و تحلیل شدند یافته‌ها: نتایج نشان داد رهبری خدمتگزار با ضریب 0.337 و سطح معناداری 0.0001 با کار معنادار رابطه مثبت و معنی داری دارد؛ کار معنادار با ضریب 0.688 و سطح معناداری 0.0001 با درگیری شغلی رابطه مثبت و معنی داری دارد؛ رهبری خدمتگزار با ضریب 0.118 و سطح معناداری 0.014 با درگیری شغلی رابطه مثبت و معناداری دارد؛ و رهبری خدمتگزار با ضریب 0.232 و سطح معناداری 0.0001 از طریق کار معنادار رابطه مثبت و معنی داری با درگیری شغلی دارد. بحث و نتیجه‌گیری: براساس نتایج توصیه می شود مدیران، رویکرد رهبری خدمتگزار را در مدیریت خود مورد توجه قرار دهند و با ایجاد فضای حمایتی و مشارکتی در مدارس و القای ارزشمندی اهداف شغلی و سازمانی، در افزایش احساس معناداری کار در معلمان و بهبود درگیری شغلی و کیفیت کار آنان موثر باشند.

https://ael.uma.ac.ir/article_4125_7b2e7918dd9a725fd497d720a47536a1.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی رهبری آموزشی کاربردی 2717-4484 6 3 2025 09 23 Investigating the relationship between educational leadership, teacher clarity of expression, and academic enthusiasm of students in Qeshm بررسی رابطه رهبری آموزشی با روشنی بیان معلم و اشتیاق تحصیلی دانش آموزان شهرستان قشم 214 229 4128 10.22098/ael.2025.17566.1585 FA پروانه مهرجو استادیار ، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران ، ایران محمد وطنخواه کارشناسی ارشد تکنولوژی آموزشی ، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article 2025 05 31 Background and Objective: The purpose of this study was to investigate the relationship between educational leadership, teacher clarity of expression, and academic enthusiasm of students in Qeshm city. research methodology: The present study was applied in terms of purpose and descriptive in terms of implementation method. The statistical population included all teachers and students of primary school in Qeshm city, which according to the statistics available in the Qeshm city education department, the number of teachers was 558 and the number of students was 9743. From the above statistical population, 228 teachers and 370 students were determined as the statistical sample size based on the Cochran formula and cluster random sampling method. In order to equalize the number of samples in the two groups, the number of teacher questionnaires was also increased to 370 people. And the sampling method was cluster random sampling. In order to collect quantitative and qualitative data, two library and field methods were used. In the field method, the standard questionnaire tool was used. The questionnaires included; The educational leadership questionnaire of Lewis et al. (2010), the teacher's clarity of expression questionnaire of Ladkowski (2008), and the student academic enthusiasm questionnaire of Friedel and Paris (2005) were used to examine the validity of the questionnaire. Content validity and exploratory factor analysis with KMO and Bartlett indices and reliability with Cronbach's alpha test were used to examine the validity. Data analysis was performed using correlation analysis and simple linear regression in SPSS26 software. Findings: The findings showed that there is a significant relationship between educational leadership, teacher clarity of expression, and students' academic enthusiasm, as the significance level was less than 0.05 and the t-statistic was greater than 1.96, indicating its significance. Conclusion: The results of the study showed that educational leadership, as one of the key factors in improving the quality of teaching, can not only play a significant role in increasing the clarity of teachers' expression, but also increases students' interest and motivation towards education. Therefore, administrators who provide a positive learning environment by adopting appropriate management practices not only increase the quality of teachers' teaching, but also create an environment in which students participate more enthusiastically in the learning process . مقدمه و هدف: هدف از انجام این تحقیق بررسی رابطه رهبری آموزشی با روشنی بیان معلم و اشتیاق تحصیلی دانش آموزان شهرستان قشم بود. روش‌شناسی پژوهش: تحقیق حاضر به لحاظ هدف از نوع کاربردی و به لحاظ شیوه اجرا، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه معلمان و دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان قشم بود، که بر اساس آمار موجود در اداره آموزش‌وپرورش شهرستان قشم تعداد معلمان 558 نفر و تعداد دانش آموزان 9743 نفر ذکر گردیده است. از جامعه آماری فوق تعداد 228 معلم و 370 دانش‌آموز بر اساس فرمول کوکران و به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای به‌عنوان حجم نمونه آماری تعیین گردید. به منظور همسان سازی تعداد نمونه ها در دو گروه، تعداد پرسشنامه‌های معلمان نیز به 370 نفر رسانده شد. و روش نمونه گیری به شیوه تصادفی خوشه‌ای بود. به جهت گردآوری داده‌های کمی و کیفی از دو روش کتابخانه‌ای و میدانی استفاده شد. درروش میدانی، ابزار پرسشنامه استاندارد مورداستفاده قرار گرفت. پرسشنامه‌ها شامل؛ پرسشنامه رهبری آموزشی لوئیس و همکاران (2010)، پرسشنامه روشنی بیان معلم لادکاوسکی (2008) و پرسشنامه اشتیاق تحصیلی دانش آموزان فریدل و پاریس (2005)، بود. به جهت بررسی روایی از روایی محتوایی و تحلیل عاملی اکتشافی با شاخص‌های KMO و بارتلت و پایایی با آزمون آلفای کرونباخ، استفاده شد. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل همبستگی و رگرسیون خطی ساده در نرم‌افزار SPSS26 انجام گرفت. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که بین رهبری آموزشی با روشنی بیان معلم و اشتیاق تحصیلی دانش آموزان رابطه معناداری وجود دارد. چراکه سطح معناداری کمتر از 05/0 و آماره t بزرگ‌تر از 96/1 نشان از معنادار بودن آن داشت. بحث و نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش نشان داد که رهبری آموزشی به‌عنوان یکی از عوامل کلیدی در بهبود کیفیت تدریس، نه‌تنها می‌تواند نقش بسزایی در افزایش روشنی بیان معلمان ایفا کند بلکه باعث افزایش علاقه و انگیزه دانش‌آموزان نسبت به تحصیل می‌شود.

https://ael.uma.ac.ir/article_4128_8db62f583ef6caae9c15f0d6ba869a92.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی رهبری آموزشی کاربردی 2717-4484 6 3 2025 09 23 Analysis of structural factors affecting the implementation of the innovation "Leap and Quality of Educational Justice Plan" in the city of Ahvaz واکاوی عوامل ساختاری مؤثر بر اجرای نوآوری «طرح جهش و کیفیت عدالت آموزشی» در شهر اهواز 228 257 4130 10.22098/ael.2025.17960.1618 FA شیدا اچرش دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. یداله مهرعلیزاده استاد گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. حمید فرهادی راد دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. حجت اله درفش استادیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. Journal Article 2025 08 10 Background and Objective: The aim of this research is to examine the structural factors influencing the implementation of the leap project and the quality of educational justice in Ahvaz. research methodology: To achieve the aim of the study, a qualitative research with a fundamental interpretive approach was conducted through 10 in-depth interviews with elementary school principals in Ahvaz during the 2024-2023 academic year, using purposive sampling. A semi-structured interview process based on a specific protocol was employed. Findings: The structural elements of this innovative plan were identified in four key factors: the roles and interactions of internal and external actors, institutional factors, and infrastructural factors. Based on the findings from the interviews, the roles and interactions of internal actors were categorized into three groups: “effective interaction among the school principal, deputies, and teachers”, “emphasis on fostering a spirit of teamwork”, and “effective interaction between the school and students' parents.” The roles and interactions of external actors included six categories: “counseling and disorder centers”, “hidden curriculum”, “interaction between school administrators and higher education institutions and other academic centers in the province”, “educational cluster meetings”, “effective communication between the school principal and the technology department, educational group leaders, and provincial education office”, and “connection with the seminary.” Infrastructure factors were categorized into five groups: “lack of budget and time,” “principal’s capability,” “specialized and professional education for students with learning disorders,” “lack of awareness of the project objectives,” and “moderation in documentation.” Finally, institutional factors influencing the implementation of this plan were identified in three categories: “cultivation of culture,” “inefficiency of the teacher ranking plan,” and “lower flexibility and responsiveness of non-profit schools and innovative performance.” Conclusion: Overall, it can be concluded that the effective implementation of the educational innovation under study is not merely a technical issue but a complex, multidimensional, and context-dependent phenomenon that depends on the dynamic interaction of four interconnected structural factors: the systematic role of internal and external actors, strengthening institutional factors, and the development of necessary infrastructures. Neglecting any of these factors can pose challenges to the plan’s implementation. Therefore, it is recommended that educational policymakers focus their planning on strengthening these four areas. مقدمه و هدف : هدف این تحقیق واکاوی عوامل ساختاری مؤثر بر اجرای طرح جهش و کیفیت عدالت آموزشی در شهر اهواز است. روش‌شناسی پژوهش: به منظور دستیابی به هدف مطالعه، پژوهش کیفی با رویکرد تفسیری بنیادی با 10 مصاحبه‏ی عمیق با مدیران مدارس دوره ابتدایی شهر اهواز در سال تحصیلی 1403-1402 به روش نمونه‏گیری هدفمند صورت گرفت و از یک فرایند مصاحبه نیمه ساختارمند براساس پروتکل مشخص، استفاده شد. یافته‌ها: عناصر ساختاری این طرح نوآورانه در چهار عامل نقش و تعامل بازیگران درونی و بیرونی، عوامل نهادی و زیرساختی استخراج شدند. بر اساس یافته‏های به‌دست‌آمده از مصاحبه‏ها، نقش و تعامل بازیگران درونی، در سه‌طبقه «تعامل اثربخش مدیر مدرسه، معاونان و معلمان»، «تأکید بر تقویت روحیه کارگروهی» و «تعامل اثربخش مدرسه با اولیا دانش‏آموزان» استخراج شد. نقش و تعامل بازیگران بیرونی، در شش طبقه «مراکز مشاوره و اختلالات»، «برنامه درسی پنهان» و «تعامل مدیران مدارس با آموزش عالی و سایر مراکز علمی استان»، «جلسات قطب‏های آموزشی»، «ارتباط مؤثر مدیر مدرسه با بخش تکنولوژی، سرگروه‏های آموزشی و معاونت آموزشی استان» و «ارتباط با حوزه علمیه» استخراج شد. عوامل زیرساختی در پنج طبقه «کمبود بودجه و زمان»، «توانمندی مدیر»، «تخصصی و حرفه‏ای بودن آموزش دانش‏آموزان دارای اختلالات یادگیری »، «ناآگاهی از اهداف طرح‏ها» و «اعتدال در مستندسازی» استخراج شد. در نهایت عوامل نهادی مؤثر بر اجرای این طرح در سه‌طبقه «فرهنگ‏سازی»، «ناکارآمدی طرح رتبه‏بندی معلمان» و «انعطاف‏پذیری و پاسخگویی کمتر مدارس غیرانتفاعی و عملکرد نوآورانه» استخراج شدند. بحث و نتیجه‌گیری: به طور کلی، می‌توان نتیجه گرفت که اجرای اثربخش نوآوری آموزشی مورد مطالعه، صرفاً یک امر فنی نیست بلکه پدیده‌ای پیچیده، چندبعدی و وابسته به بافت است که در گرو تعامل پویای چهار عامل ساختاری به هم پیوسته است: عامل نظام‌مند بازیگران درونی و بیرونی، تقویت عوامل نهادی، و توسعه زیرساخت‌های ضروری. غفلت از هر یک از این عوامل، می‌تواند اجرای طرح را با چالش مواجه سازد. بنابراین، پیشنهاد می‌شود سیاست‌گذاران آموزشی، برنامه‌ریزی خود را بر پایه تقویت این چهار حوزه متمرکز کنند.

https://ael.uma.ac.ir/article_4130_8d72879eca04efcb6b6283ba2ac4cddf.pdf